Wat een namiddag! Gewoon niet te doen.
Na een heel lekkere lunch bij Willem, reden we alweer met onze jeeps naar het centrum van de stad. Volk, volk, volk …. maar ook enorm vriendelijk.
We wandelden door vele kleine straatjes vol met echte straatambachten: goudsmeders, metaalslagers, schoenlappers, kleermakers, monteurs, waterdraagsters, … enfin, alles wat je maar kan bedenken. En overal mensen die je aanklampen “for doing some buisiness” en je prompt een kaartje in de hand duwen en je zeggen dat je zeker moet bellen.
Aan de haven van Dhaka was het nog overweldiger: heel veel en heel oude geroeste oversteekboten (-bakken?) waarin men de mensen bijna letterlijk opstapelt. Niet te verwonderen dat er elk jaar een paar zinken … en er zovele mensen verdrinken. Het water is gewoonweg “zwart” … Maar ondanks dat allemaal heel veel lachen en blije gezichten … d’e contradictie!
En dan, om nooit meer te vergeten: met een riksha doorheen de kleine straatjes: bellend, wriemelemd, lopend, hotsend en soms botsend, …. geweldig als ervaring. We reden ongeveer 25 minuten en daarvoor kreeg onze fietser …. iets meer dan 1/2 euro … en naar het schijnt was dit goed betaald. Dat is dab weer moeilijker voor ons om te begrijpen en het blijft dan ook nazinderen….
Vanavond nog een rustige paasavond, want morgen vertrekken we al uit deze miljoenenstad. Hopelijk vind ik er ook een computer … Oh ja, hier moet ik schrijven op een qwerty klavier en heb niet zo veel tijd, vandaar alle foutjes, sorry…
Hou jullie!
Geert
